Zaterdag 11 februari - 60 jaar PvdA!

De dag begint vroeg. Ik sta om half zes op om verder te werken aan de toespraak die ik later vandaag zal uitspreken in de Beurs van Berlage in Amsterdam. Daar vindt de viering plaats van 60 jaar Partij van de Arbeid.

In de media is de hele week al volop aandacht voor onze jubilerende partij. Vandaag pakt de Volkskrant uit met portretten van vier partijgenoten die al 60 jaar lid zijn.

Om acht uur belt Michael aan, mijn vaste taxichauffeur die me op drukke dagen en late tijdstippen haalt en brengt. Normaal gesproken neem ik de trein. De eerste stop is Business Nieuws Radio, waar ik van 9 tot 10 in het programma ‘In de ban van de week’ te gast ben. Mijn medewerker Lianne Raap is er al. Zij reist de hele dag met me mee.

De BNR journalisten stellen vragen over mijn interview in Nieuwe Revu, waarin ik pleit voor een minder hijgerige relatie tussen politiek en journalistiek. Heel journalistiek Nederland valt over me heen, terwijl mijn kritiek zich vooral op de politiek zélf richt. In het gesprek prijs ik Ayaan Hirsi Ali, die zich sterk heeft gemaakt voor de vrijheid van meningsuiting op een persconferentie in Berlijn, naar aanleiding van de spotprentrel in Denemarken.

Om 10 uur door naar Hilversum, voor een uitzending van TROS Kamerbreed. Ook Marijke Vos van GroenLinks is te gast. We praten over de voetbalrellen in Den Haag en over de verschillen tussen PvdA en GroenLinks. Ik zeg dat de PvdA graag een zo progressief mogelijk kabinet wil, maar dat er op veel punten nog grote verschillen bestaan tussen onze twee partijen.

Na Kamerbreed door naar Amsterdam voor het verjaardagsfeest van de partij. Er hebben zich 1500 man aangemeld voor een programma vol met toespraken, debatten, film, dans en muziek. De zaal stroomt al snel vol. De Amsterdamse wethouder Ahmed Aboutaleb bijt de spits af met zijn inspirerende Wibautlezing. Hij is schor van alle campagnedebatten van de afgelopen weken, maar houdt goed stand.

Om kwart voor vijf is mijn toespraak. Ik zet 27 leden in het zonnetje die zestig jaar lid zijn. Alle jubilerende leden krijgen via hun lokale PvdA-afdeling een speldje, maar bij vijf van hen mag ik hem zelf in het revers steken. In mijn toespraak maak ik duidelijk dat Nederland genoeg heeft van dit kabinet: het is tijd voor het kabinet-Bos! Maar eerst gaan we zorgen voor goede gemeenteraadsverkiezingen. We rekenen ons ondanks de goede stand in de peilingen nog niet rijk: iedere stem moet worden verdiend. 200 raadszetels erbij, dat is waar we voor gaan.

’s Avonds spreekt Kathleen van Brempt, Vlaams minister van mobiliteit. Zij is een oud-collega van me uit het Europees Parlement. Als Kathleen vertelt dat een OV-jaarkaart in Belgie maar 190 euro per jaar kost (!) barst de zaal in applaus uit.

Dan spreekt Wouter Bos. In een vlammend betoog vraagt hij om steun voor onze gemeenteraadsleden en wethouders, die de afgelopen vier jaar goede resultaten hebben geboekt. Gedreven door idealen, maar met praktische oplossingen, dicht bij mensen. De PvdA is weer zichtbaar op straat.

De avond wordt afgesloten met een debat tussen oud-PvdA-voorzitters. Het is zo druk dat ik de zaal niet in kom! Daarna is het feest: een ‘stille disco’, en daarna een band. Om 23.30 is het feest afgelopen. Maar met een groep van zo’n 50 man gaan we de stad nog even in. We zijn tenslotte jarig!